Een leuk verhaaltje over uitgaan en alcohol

Negen van de tien keer wanneer ik weer eens naar de stamkroeg een dorp verderop ga word ik weer omringd door hitsige tieners die elkaar opvreten in de hoek, zijn er wc’s die onder de kots en pis zitten en dan ben ik nog niet eens begonnen over de agressieve toiletjuffrouw die opeens ff een bezem uit de kast pakt en je achterna komt omdat je geen 20 cent in dr vieze bakje gooide. Ja, dit heb ik echt een keer meegemaakt. Trauma for life.

Je komt veel mensen tegen. En dan bedoel ik vooral de mensen die je gewoon niet tegen wilt komen. De helft van hun staat ook nog eens als een stel dorstige idioten aan de bar de meest ranzige troep langs hun strottenklep te gieten en doen dan net alsof het helemaal niet ranzig is. Je schuifelt als een pinguïn door de bezweette menigte heen maar komt eigenlijk voor geen ene meter vooruit en op het moment dat er eindelijk eens iets anders wordt gedraaid dan leef of sex met die kale, komt er iemand ongevraagd zijn of haar levensverhaal vertellen.

Hou ff lekker je bek.

Overal staan ook rijen. Je staat in de rij om binnen te komen. In de rij voor je jas. In de rij voor drank. In de rij voor de wc. In de rij voor het rokershok. In de rij bij de Dj om een nummertje aan te vragen omdat hij gewoon op moet tyfen met die Hollandse kut muziek. En dan is dronken ruzie maken ook nog zo’n dingetje. Want alle mannen worden na een biertje al fuuuuucking agressief en gaan direct op de vuist. Maar in tegenstelling tot vrouwen staan mannen na een ruzie al gauw samen een biertje te drinken en zijn ze beste matties forever.

En buiten het feit dat je jezelf in 116 seconde helemaal voor lul hebt gezet op Snapchat, weet daardoor ook iedereen op zondag morgen dat je hebt lopen bekken met de vriend van die ene vriendin van de neef van de overbuurvrouw. Je foto’s worden gescreenshot en doorgestuurd in de groepschats van het voetbal team en je durft een week niet meer over straat. Nou, tot zaterdag dan. Want dan moet je natuurlijk weer uit.

Eindelijk, je bent de trap op geklommen en hebt je bed gevonden. Je ligt als een zeester in bed met een onwijs harde piep in je oor. Maar dat maakt niet uit, je ligt toch na vierendertig seconde in coma. ‘S nachts wordt je nog een paar keer wakker omdat je bijna stikt in je eigen kwijl, onwijs veel dorst hebt of omdat je je blaas nog eens moet legen.

Time to wake up. Je klinkt als een 50 jarige vrouw met een shack probleem, hebt knallende koppijn en stinkt onwijs naar de rook. De nadorst is niet te doen en je ogen zijn zo dik dat het net lijkt alsof een zeldzame wesp zijn angel in je pupel heeft achtergelaten. Je herkent door de bagger en glasscherven je schoenen niet meer terug. Net als je gezicht. Want wat zie je eruit zeg. Je weet wel. Zo’n kater waarbij je liever had gehoopt dat je niet meer wakker zou worden. En dan heb ik het nog niet eens over die dode vleermuizen adem die de muren van je slaapkamer nog net geen zwart tintje geven.

Doe het gewoon niet. Geloof me, je lever is je dankbaar. Net als al je vrienden op Snapchat.

 

 

Reacties

Reacties

You Might Also Like...

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge