Hé jij daar, bedankt!

mealprep tips

Je dacht zeker dat er een winactie voor je klaar stond aan de titel te zien? Unfortunately peanut butter. In deze blog uit ik even mijn frustraties aangezien ik anders mensen ga slaan. Ik vertel in een notendop hoe ik me voelde toen mijn blog online kwam, hoe ik met negatieve reacties omga en hoe belangrijk een motiverende omgeving eigenlijk is. Lees je mee?

Voor mij was het best lastig om mijn omgeving te vertellen waar ik een tijdje geleden zo druk mee bezig was. Ze waren al jaren gewend aan het feit dat ik koken ontzettend leuk vond, en ik zo af en toe een foto postte van een kunstwerkje wat er ’s avonds zoal voor mijn neus stond. De sportschool was op dat moment nog niet mijn tweede thuis, maar naast de keuken was ik ook daar regelmatig te vinden.

In verloop van tijd verdiepte ik me juist meer in gezonde voeding en sporten. Naast het handbalveld, zweette ik me nu ook rot in de sportschool en hield ik daarnaast een Instagram account bij waarop ik steeds meer volgers begon te krijgen. Natuurlijk deed ik dat anoniem, want de mening van andere vond ik nog iets te spannend. Uiteindelijk kon ik niet anders dan een keer een foto van mezelf te posten.

Dat was trouwens de lelijkste spiegel selfie ooit. Wat bezielde me..

Er waren nu wel al een aantal mensen die wisten waar ik mee bezig was en mij ook volgden op Instagram. Voor mij was het nu tijd om nog een stapje verder te gaan, en ik besloot daarom ook om mijn eigen blog te starten. Na maanden van onwijs hard werken, coderen en teksten schrijven, was ik zo trots als een pauw. Mijn blog was na bloed, zweet en tranen eindelijk af. Maar het moeilijkste moest nog komen, en dat was het bekend maken van mijn website.

Dit deed ik via Instagram, maar natuurlijk ook via mijn persoonlijke Facebook. Ik drukte op publiceren en gooide direct mijn telefoon in de hoek van de kamer. Met trillende vingertjes en knarsende tanden opende ik Google Analytics op mijn laptop en zag de eerste bezoekers al op mijn blog terecht komen. Godallemachtig, ik ben nog nooit zo nerveus geweest voor de reacties die ik zou gaan krijgen. Die dag had ik wonderbaarlijk al meer dan duizend unieke bezoekers. Onwijs tof, maar nog steeds heel erg spannend.

In het begin was het het gesprek van de dag. Iedereen vond het tof en ik kreeg onwijs leuke reacties. Maar zoals verwacht, duurde dat bij sommige maar even.. En bij even bedoel ik dat ze al wat te roddelen hadden voordat ze überhaupt op mijn blog hadden gekeken.

Het doet me namelijk wel wat, wanneer er tegen mij wordt gezegd dat mensen dit drie keer niks en overdreven vinden. Of dat er soms zelfs achter m’n rug over mij praten wordt. Ja, op een manier kwetst het me. Vooral wanneer het mensen zijn die veel voor mij betekenen. Ik snap zelf ook dat iedereen zijn mening heeft. Vooral wanneer het over onderwerpen als sport en voeding gaat. Niet iedereen voelt de behoefte om daarover op de hoogte gehouden te worden. En dat hoeft ook niet. Gelukkig kan iedereen altijd zelf nog bepalen om op de volg button te klikken of niet. Ik heb daarom ook besloten om zulke reacties en opmerkingen naast me neer te leggen, en me er zo min mogelijk van proberen aan te trekken.  Maar soms, soms halen die reacties, zogenaamde grapjes en opmerkingen echt het bloed onder m’n nagels vandaan..

Sporten, dagelijks bezig zijn met voeding, nieuwe recepten bedenken, een voltijd Voeding & Diëtetiek studie volgen en daarnaast proberen om structureel content op mijn blog plaatsen, is iets wat veel tijd in beslag neemt. Hier ben ik dan ook een groot deel van de dag mee bezig. Maar ik vind het leuk, ik voel me sterker, gezonder en gelukkiger dan ooit nu ik dagelijks met mijn hobby’s en passies bezig kan zijn. Ik ontmoet lieve mensen, leer ontzettend veel, ga naar gave events en mag samen werken met toffe bedrijven. Hier haal ik simpelweg erg veel plezier uit en je zou toch denken dat de mensen die dicht bij je staan, jou dat plezier gunnen.

Helaas groeien mensen uit elkaar. Simpelweg omdat er geen gezamenlijke interesses meer zijn, of omdat er weinig tot geen pogingen gedaan worden om er ook nog maar iets van te maken. Ik weet niet of dat komt omdat ik een andere richting ben ingeslagen, omdat ik op dit moment van hot naar her vlieg of omdat ik gewoon eigenlijk helemaal niet leuk ben.

Ok. Dat laatste was een grap. Ik ben namelijk hilarisch.

Maar het is niet erg, dat soort dingen gebeuren nu eenmaal in het leven. En als er een ding is dat ik zeker wil blijven doen, is mezelf omringen met mensen die om me geven, mij steunen en tevreden zijn met het feit dat ik geniet van alles wat ik op dit moment doe. Gelukkig zijn er zoveel lieve mensen die mij wel dagelijks steunen door leuke berichtjes te sturen en heb ik veel mensen om mij heen die mij het plezier wel gunnen. Daar ben jij er een van! Bedankt topper.

Liefs,

Kyara

 

Reacties

Reacties

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Gudrun
    september 17, 2016 at 8:56 pm

    Wel, ik heb exact hetzelfde voorgehad meid. Maar in the end denk ik dan gewoon: ik wil mensen in mijn leven die me graag hebben precies zoals ik ben. En mijn blog is nu eenmaal een deel van mij, ik steek er verdomd veel moeite in, ik doe het met hart en ziel en ben er trots op, take it or leave it. Als iemand het belachelijk vindt is dat zijn probleem, niet het mijne 😀 Girl, je doet het fantastisch, gewoon lekker doen zoals je bezig bent, you rock 😉 xoxo

  • Reply
    Maaike
    september 18, 2016 at 7:09 pm

    Ahhh goed verhaal, je omschrijft echt goed hoe je het hebt ervaren en de ‘spanning’ die erbij komt kijken. En je bent hartstikke leuk en je schrijft leuk dus iedereen die jou om welke reden (jaloezie wss) dan ook het succes van jouw persoonlijke verhalen niet gunnen, vooral links laten liggen!
    Liefs, Maaike

    • Reply
      Kyara Esteva
      september 19, 2016 at 7:16 pm

      Hoi Maaike! Bedankt voor je lieve reactie, doet me echt heel goed.

      Liefs,
      Kyara

    Leave a Reply

    CommentLuv badge