DIARY: PAKKETJES, INTERVIEW EN TRAINEN IN DE CHANGING LIFE HUB #1

witWEEK 15: 11 APRIL T/M 17 APRIL #1

De laatste tijd merk ik dat er steeds vaker nieuwe dingen op mijn pad komen waardoor ik het alsmaar drukker krijg. Reden voor een nieuwe rubriek, vind je niet? Het lijkt mij hartstikke tof dat jullie mij beter leren kennen door middel van wekelijkse updates (diary). In deze rubriek neem ik jullie allemaal mee in mijn leven, vertel ik wat mij bezig houd en wat ik de afgelopen week allemaal heb beleeft.

Gedurende de dag ben ik altijd bezig met het maken van foto’s. Dat gaat van mijn koud wordende maaltijd, naar nieuwe recepten, en van dingen die mij inspireren naar tientalle selfies. Dit is daarnaast ook een goed alternatief om de foto’s die net niet passen binnen mijn Instagram feed, wel binnen deze rubriek te posten.

Maandag: maybe monday doesn’t like you either

Lui. Dat is mijn tweede naam. Maarja, liever lui dan moe. En dat was ik, heel moe. Door dat grauwe grijze winter weer was mijn energielevel gezakt tot ergens 12 meter in de grond. Gelukkig begint het lente zonnetje weer te schijnen en krijg ik rond deze tijd altijd weer een opkikker. Misschien door de zon, misschien ook niet.

Maandag, een nieuwe start van de week. Eigenlijk een dag waarover ik niet veel kan vertellen. Met de temperatuur voorspeld op een graadje of 20, zit ik zielig de hele dag achter mijn laptop te werken aan mijn onderzoek. Sinds Januari loop ik stage bij een toffe tuin/woondecoratie webshop waar ik 5 keer in de week op kantoor te vinden ben. Dus als je inrichting een oppepper nodig heeft, je een verjaardag hebt of een leuk Moederdag cadeautje moet hebben, neem dan even een kijkje!

Rond 17.00 ga ik richting huis waar er een pakketje op me wacht. Nieuwe sportkleding van ICANIWILL, kom maar door! Ik maak gauw de winnaar bekend van de Healthbox winactie en laat ook meteen weten dat de niet-winnaars nog een paar lekkere repen kunnen winnen. Hierna zet ik nog een blogpost online, trek ik mijn nieuwe outfit aan, gooi een pre workout shake achterover en ga richting de sportschool. Nadat ik mijn benen kapot getraind heb en ik nog net de trap af kan lopen, rij ik naar Roy toe.

12718022_10209541576878267_661070276872136937_n

Meneer zit rustig op me te wachten en heeft al een kopje thee voor me gezet. Nog vrij knap, aangezien hij maar met één been vooruit kan komen. Zondag heeft hij tijdens zijn voetbalwedstrijd twee middenvoetsbeentjes gebroken waardoor hij tot zijn knie in het gips zit. Gelukkig heeft hij een super leuke vriendin die 6 weken lang voor hem klaar zal staan (15 euro per uur). Samen delen we nog een reep van Johnny Doodle, drinken we nog een kopje thee en gaan we slapen.

Dinsdag: Verslapen en eventjes boos op Faya

”Ky het is 8 uur geweest, moet je er niet uit?” vraagt Roy zacht. Shit, waarom doet die verdomde wekker het nou nooit eens een keer goed? Langzaam merk ik dat iets me tegen houd waardoor ik mijn bed niet uit kan komen. Ja hoor, het is was weer zover. Ik kan m’n armen niet bewegen en lig als een halve in bed te spartelen. Heb jij dat ook wel eens? Dat je verkeerd hebt geslapen op je armen waardoor je ze niet meer kunt bewegen? Ontzettend eng en ook een beetje pijnlijk. Na 5 lange minuten begint mijn bloed weer te stromen en komt het gevoel terug in mijn armen. Ongelofelijk, maar ik weet mezelf binnen 10 minuten klaar te maken. Het zweet loopt over m’n rug, maar ik kom gelukkig wel optijd aan op mijn stage waar ik nog een lekker lunch recept online zet.

‘S middags zit ik rustig door mijn Instagram tijdlijn te scrollen. Tot mijn grote verbazing kom ik mijn foto tegen op @mykillerbodymotivation haar Instagram. Ik ben pissig, maar na een goede uitleg snap ik deze misser en meld het Instagram account netjes mijn naam onder de foto.

‘S avonds eet ik 2 wraps met avocado en kip en besluit ik mijn handbaltraining af te zeggen om te werken aan mijn blog. Uiteindelijk een goed idee, omdat ik deze rubriek deze avond ben gestart.

drie

Woensdag: sometimes, you just need a cake

De week is alweer bijna doormidden gehakt. Heel spannend was deze dag verder niet. Na een dagje stage te hebben gelopen, ga ik rond 17.00 naar huis. Tijd om te trainen is er vandaag niet.

Ik maak een verrukkelijke taart met de chocolade van Johnny Doodle, beantwoord een interview die terug te lezen is op de website van Manify en beantwoord al mijn mail.

IMG_0412

Donderdag: een selfie maken in dé spiegel

Met één hand kan ik mezelf net op tijd opvangen, zodat ik nog net niet helemaal m’n bed uit flikker. Waarom slaap ik de laatste tijd zo ongelooflijk slecht? Veel tijd om achter dit antwoord te komen had ik niet. Er stond een heuse reis met het openbaar vervoer op me te wachten. Waar de reis naartoe ging? De Changing Life Hub!

Zelf vind ik het heerlijk om te reizen met het ov. Behalve deze woensdag. Wat een gedoe. 43 keer overstappen, 94 keer verkeerd lopen en zelfs een zwerver die aan me begint te snuffelen. Ik heb ongeveer het halve flesje Sun van Jil Sander opgespoten, dus dit kan ik meneer ook niet verwijten. Ik ruik verrukkelijk.

Na ongeveer anderhalf uur reizen, kom ik aan bij Changing Life Hub. Wat een gaaf gebouw, serieus. De foto’s die je er dagelijks op social media van voorbij ziet komen stellen weinig voor wanneer je er binnen in staat. Zelf ben ik een enorme fan van een industriële en antieke inrichting, dus ik ben helemaal op mijn plek. Ik heb een afspraak met Remco Kroes. Je weet wel, de broer van Doutzen en Rens. Na het halen van een heerlijk kopje thee in de Door Meal kitchen, geeft hij me een rondleiding door het hele gebouw, kletsen we wat en mag ik meteen even trainen.

bpbb

Wanneer ik thuis kom, liggen er weer een paar pakketjes op me te wachten. Onder andere van Stronger en Chillion. Pakketjes maken mijn dag altijd goed. Ik ben blij.

Na een wat chaotische handbaltraining ga ik direct naar huis en prop ik een hemelse tosti in m’n bakkes. Tijdens het kijken van een documentaire over Joran van der Sloot (echt een malloot) krijg ik een berichtje dat ik morgen een dagje vrij heb. Lekker lang weekend dus!

Vrijdag: een dagje vrij en teleurgesteld zijn

Tot mijn grote schaamte wordt ik pas wakker rond een uurtje of 11. Weer kom ik mijn bed niet uit. Dit keer niet door verlamde ledematen, nee. Nu door ongelooflijke spierpijn die ik over heb gehouden van de training van gisteren. Dat betekend dus toch dat ik mijn best heb gedaan, en dat voelt goed!

Het is 13.00 en ik heb nog steeds niets gedaan. Mijn plannen voor de sportschool heb ik opzij gezet en ben daardoor lekker met mijn laptop op de bank geploft. Met knallende koppijn weet ik nog net een blogje te schrijven tot dat ik wordt gebeld door Manon van Essen van Magioni met de vraag of ik een bloemkoolpizza wil maken voor een item in RTL Boulevard. Heel vet! Ik scheurde direct naar de supermarkt om alle ingrediënten te halen en begon thuis met de bloemkoolpizzabodem.

kyco

Natuurlijk zit ik om 18.30 klaar op de bank om de aflevering te bekijken in de hoop mijn naam voorbij horen te komen. Maar helaas, er wordt alleen gelinkt naar de website waar mijn recept op staat. Ik ben zelfs een beetje pissig. ”Geïnspireerd op de blog van Kyara van No Recipe for Life”.  Staat er op hun website. WHUT? Geïnspireerd op? Ja, dag. Dit is gewoon mijn content en mijn recept die ik heb uitgetypt. Zo gaat dat bij de televisie denk ik.. Teleurgesteld gooi ik mijn laptop dicht.

Tijd voor iets leuks en tijd voor iets nieuws. Na 15 jaar handbal gespeeld te hebben bij mijn oude vertrouwde club, ga ik deze avond mee trainen met de meiden van Fiqas Aalsmeer. Even inkomen hoor, met hars spelen. Maar naarmate de training verliep, ging het steeds beter!

Met de spierpijn van gisteren en mijn bezweette koppie van de training duik ik onder de douch en daarna tevreden in mijn bedje. Ik lees nog snel mijn interview voor Fitgirl Friday op Manify terug die ik woensdag heb beantwoord en val daarna in slaap.

Zaterdag: ziek, zwak en misselijk

Ik word wakker en voel me beroerd. Traag werk ik een bakje havermout naar binnen en langzaam kom ik op gang. Toch ga ik de deur uit en rij ik richting de sportschool. Waarom ik dacht dat trainen een goed plan zou zijn, geen idee. Na nog niet eens vijfenveertig minuten getraind te hebben, stap ik alweer op mijn scooter om naar huis te gaan. Ik voel me belabberd en had beter thuis kunnen blijven. Eenmaal thuis gekomen duik ik onder een hete douch en ga daarna rustig boodschappen doen.

jamie

Trots berg ik al mijn nieuwe boodschapjes op in de keukenkastjes. Rond 15.00 gooi ik een bananenbrood in de oven en plof ik voor de verandering weer neer op de bank en plaats ik een bestelling bij Body & Fit. Dit maakt me al iets vrolijker, maar wat een saaie dag. Gelukkig voel ik me ’s avonds stukken beter en kan ik met een goed gevoel naar de verjaardag van mijn vriendinnetje. Misschien niet slim, maar na een paar potjes bierpong besloot ik nog even door te gaan naar onze vaste stamkroeg. Half 4 lag ik in bed.

Zondag: the game is on

Tussen de gordijnen door schijnt het lente zonnetje naar binnen. Heerlijk om op deze manier wakker te worden. Ontbijt erin, tas gepakt en richting de handbal. Tijd voor een mooi potje tegen Nijenrodes, een van mijn laatste potjes. Ook al was dit een oefenwedstrijd, we hebben weer gebikkeld en ik zit weer onder de blauwe plekken. Deze wedstrijd eindigde in een mooie stand van 23-21.

Snel rij ik naar Roy z’n huis zodat ik de tweede helft van Ajax nog kan zien. Wat een wedstrijd, echt om te janken Gelukkig ben ik geen die hard voetbalfan.

‘S avonds vul ik mijn buikje met verrukkelijke vette hamburgers met chemische cheddar cheese. Jup, dit is een zondag. I love it.

Reacties

Reacties

You Might Also Like...

2 Comments

  • Reply
    Gilaine
    mei 6, 2016 at 8:43 pm

    Was die bloemkoolpizza van jou niet binnenkort te koop in de winkel ? Zou graag weten welke winkel?

    • Reply
      Kyara Esteva
      mei 7, 2016 at 7:35 pm

      Hi Gilaine! Er is inderdaad een variant van de bloemkoolpizza te koop in de XL Albert Hein. Maar deze is niet van mij maar van Magioni. Liefs, Kyara

    Leave a Reply

    CommentLuv badge