DIARY: HANDBAL, KONINGSDAG EN MIJN PROGRESSIE #3

wit

Alweer mijn derde diary! Dit is een drukke week vol met afspraken, nieuwe trainingen en recepten, progressie en een grote verandering in mijn ”handbalcarriere”. Lees je mee?

Maandag: Changing Life Hub & Jogha

Deze niet zo mooie maandag morgen verpest direct mijn perfect zittende haar met vieze motregen. Oké Ky Paulisma, snel de bus in, want ja, ich bin weer onderweg naar Amsterdam. Om 10.15 heb ik een afspraak in de Changing Life Hub en daarvoor moet ik wel 2 uur eerder van huis weg. Zoals de meeste van jullie nu onderhand wel weten, start ik maandag 2 mei met mijn Personal Body Plan. En wat heb ik daar zin in zeg! Na een leuke afspraak zit ik één uur later alweer in de bus. De terugreis gaat sneller dan verwacht aangezien ik alweer lig te pitten na 2 haltes.

Wanneer ik thuis kom ligt er een amusant pakketje op me te wachten, Jogha! Als een hitsige aasgier scheur ik het pakketje open en haal ik de sportkleding eruit. I. Love. It. Ik duik meteen de sportschool in om mijn nieuwe outfit te showen. I’m feeling o so flawless. Maar echt, deze sportkleding zit zo fijn!

Ik haal later deze middag mijn twee neefjes van school, werk nog even aan mijn onderzoek en kook ’s avonds heerlijk bij Roy thuis.

 

Dinsdag: koffie & shaq

Roy zijn wekker gaat af. De meest verschrikkelijke melodie galmt kneiterhard door de kamer. Ik ben gelijk wakker. Mijn brein zucht. Voordat ik mijn bed uitrol check ik nog snel met twee halfdicht geknepen ogen mijn Instagram feed (standaard routine).

Ik heb tijd nodig om op gang te komen en begin door te krijgen dat ik mijn stemgeluid ben kwijtgeraakt. Ik klink als een 58 jarige vrouw die iedere ochtend begint met een zwarte koffie en 2 pakjes chaq (hier doe ik trouwens alletwee niet aan).  Na een kopje verse muntthee kan ik hier en daar al weer wat woordjes zeggen, maar ben ik nog steeds bloedchagrijnig. Gelukkig kent Roy me goed, en sleept hij me na een stevig ontbijtje mee de sportschool in.

Diary

Mijn armen trillen als een gek, maar wat was dit weer een heerlijke workout! Hetzelfde geldt voor Roy, die samen met zijn gipspoot hinkend door de sportschool aan het vlammen was.

Later deze dag post ik nog een heerlijk bananenbrood recept!

 

Woensdag: A day with Tony

Willem, ouwe pik, gefeliciteerd! Ik zou het graag met je willen vieren, maar ik sla dit jaartje even over. Vandaag duik ik samen met mijn (oranje) Tony reep op de bank. Deze oranje reep heeft de smaak Zeezout & Caramel. En jongens, voor wie dit nog niet heeft geprobeerd, ren eens even heel gauw naar de dichtstbijzijnde supermarkt en koop er eentje. Er gaat een wereld voor je open, alsof er 10 engeltjes op je tong piesen.

tonyy

Ik besluit om niet heel de dag als een levenloos persoon onder een dekentje te leven, en duik daarom de keuken in om een nieuw receptje te bedenken. Waar heb ik vandaag zin in en wat heb ik in huis? Uiteindelijk wordt het een peren-bosbessen-kwarktaart met een bodem van havermout en dadels. Tijd om een stuk in mijn slokdarm te pureren. I couldn’t me more obsessed. Wat is dit lekker zeg! Uiteraard plaats ik het recept binnenkort online!

Deze dag is verder pittig saai. Stiekem baal ik dat ik toch niets heb gedaan vandaag. Als ik had geweten dat die verwachte hoosbuien maar een paar miezerige buitjes waren geweest, dan was deze dag niet zo verlopen en stond ik ook met een drankje in mijn hand van de zon te genieten.

Ik besluit om deze verder door te brengen op de bank en ga gauw naar bed.

 

Donderdag: Heerlijke training en gevulde paprikaatjes 

De weersvoorspellingen van gisteren zijn verschoven naar vandaag. Wat een hondenweer. Gelukkig zit ik de hele dag op mijn al 3 dagen niet getrainde kont. Vandaag moet ik mensen bellen die mij wellicht willen helpen voor mijn onderzoek en daar heb ik zo onwijs veel zin in. Not.

Van dat nietsdoen de hele dag wordt ik moe en bloed chagrijnig. Tijd om mijn nieuwe Jogha outfit weer aan t trekken en te knallen in de sportschool. Ik gooi mijn nieuwe pre workout achterover en krijg na een paar minuten meteen energie voor 10 (wow). Let’s do this.

Hopelijk heb ik morgen ook zo’n kont als Kim Kardashian want ik heb die van mij kapot getraind. Eenmaal thuis aangekomen bedenk ik dat ik nog moet avondeten. Het is inmiddels al bijna 8 uur en mijn buik maakt weer eens de meest afgrijselijke geluiden. Ik knal 2 gevulde puntpaprika’s met huttenkase, quinoa, spinazie en sesamzaad de oven in. Deze zijn onwijs lekker en geven een vullend gevoel.

Body & Fit

Later deze avond paats ik nog een blogpost over mijn favoriete & Fit musthaves en ga ik nog even langs bij een vriendin voor een avondje bijpraten. En hoe, kom er even achter dat ik de laatste maand onder een steen heb geleefd..

 

Vrijdag: Dierenvriend

Ik heb zo geen zin om al deze mensen te bellen. Ok ky, get your shit together en pak die telefoon. 3 uur later heb ik onder andere moeten dealen met gemene huisvrouwen (met waarschijnlijke korte en vooral hele pittige kapsels), een paar knorrige kerels van het platteland en mensen die na mijn o zo lieve ”goedemiddag” al de haak op de hoorn gooien. Ik voel vandaag zoveel liefde. Tijd om nog een stuk kwarktaart naar binnen te schuiven. Heb ik na de hele dag op mijn tong gebeten te hebben wel verdiend.

Ik red tussendoor nog een spartelende vlieg van de verdrinkingsdood uit de wc. Tot mijn grote verdriet overleeft hij het niet, en sterft rustig in de wasbak op een velletje Dove WC papier.

Oké, zoals je kunt lezen was deze dag alles behalve spectaculair. Op naar Zaterdag.

 

Zaterdag: Progressie

Opstaan gaat lastig . Maar na enkele pogingen lukt het me toch om mijn benen op de grond te zetten. Voor de gein bekijk ik mezelf eens goed in de spiegel die in de kamer hiernaast hangt. ”Hmm, gaat opzich wel de goede kant op” zeg ik nog tegen mezelf. Ik ontpop mezelf tot een ware fotograaf en schiet één enkele spiegelselfie die naar mijn mening direct prima is. Niet om te delen in het openbaar, maar als reminder voor later.

Later deze middag bekijk ik de foto nog eens goed. Het verschil is wel echt te zien volgens mij. Ik pak mijn laptop erbij en zoek de fotosessie die ik een paar maanden (december) geleden hield samen met mijn Iphone en mijn zelfontspanner. Met mijn standaard photo editor app plaats ik de foto’s in een collage naast elkaar. JEZUS. Ben ik dat? Is mijn lichaam in die korte tijd zo veranderd? Ik laat hem aan Roy zien. ”wow..” zegt hij nog. Ik doe nog even snel een vreugde dansje en ga daarna naar huis.

Als een neuriënde nachtegaal loop ik de rest van de dag rond op een klein roze wolkje. Ik ben trots. Trots op mezelf omdat ik nooit had gedacht dat er nog een dag zou komen dat ik zo ontzettend lekker in mijn vel zou zitten.  Voor mijn gevoel wordt mijn harde werk op deze manier eindelijk beloond. Ja, ik ben gelukkig en helemaal happy. En dat ga ik vieren in de sportschool!

Mijn training verliep niet zo soepeltjes. Sterker nog, ik heb amper wat gedaan. Mijn hoofd staat op ontploffen en ik heb plotseling een of andere keeltyfus op gelopen. Ik voel me beroerd, en zo ging mijn nacht ook. Ik heb amper kunnen slapen door het hoesten.

 

Zondag: Ik ga het gewoon doen!

Wat een afschuwelijke nacht. Er is niets ergers dan niet kunnen slapen door hoestbuien die je alleen maar erger maakt door ademhalen. Ik maak nog snel een kleine (gezonde) traktatie voor vanmiddag, en spring op mijn scooter naar de sporthal toe.

Na 15 jaar is het vandaag zover.. Zoals ik al eerder vertelde, stop ik bij mijn oude vertrouwde club, en ga verder handballen bij Fiqas Aalsmeer. Tijd voor iets nieuws! En dus speel ik vandaag mijn laatste wedstrijd samen met de meiden uit mijn team. In de rust trakteer ik de meiden nog op een gezonde fruit snack. We winnen de wedstrijd en ik besef nu dat het klaar is hier. Voor mij is dit best een groot ding, maar gek genoeg voelt het na 15 jaar niet als een afscheid en gaat iedereen weer naar huis.

‘S avonds zit ik toch weer naar die foto te kijken. Die foto die ik zaterdagmorgen heb gemaakt. Is dit iets wat ik voor mezelf moet houden, of is dit iets wat ik gerust met iedereen kan en mag delen? Ik weet het niet.. Mijn onzekerheid slaat toe, ik twijfel enorm en ben doodsbang om mezelf zo even halfnaakt op het internet te gooien. Maar waarom eigenlijk niet? Of ik nou in mijn bikini sta of in m’n bh, is ook geen verschil. Ik ben trots op de progressie die ik maak en dat mag best beloond worden. Toch? Ik ga hem gewoon online zetten.. of toch niet? Jawel, ik doe het!

Diary

Dit is een enorme stap voor mij, maar het wordt tijd om eens buiten mijn comfortzone te stappen. Morgen begin ik met mijn Personal Body Plan en ben daarom heel benieuwd hoe mijn volgende progressiefoto eruit gaat zien!

Dat was het dan weer. Hoe was jouw week?

Liefs,

Kyara

Volg jij mij trouwens al op Instagram, Facebook en Snapchat (username: norecipeforlife)?

Reacties

Reacties

You Might Also Like...

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge